Админ

Язучы Факил Сафин Абдулла Алиш премиясе лауреаты булды. Дәрәҗәле бүләкне бүген Болгар шәһәрендә Абдулла Алишның тууына 110 ел тулуга багышлап уздырылган тантаналы кичәдә Татарстан Язучылар берлеге рәисе Данил Салихов тапшырды. Котлыйбыз! Яңа иҗат уңышлары телибез!

Бүген Татарстанның Спас районында язучы Абдулла Алишның тууына 110 ел тулуга багышланган чаралар уза. 10.30 сәгатьтә язучының туган авылы Көектә тантаналы митинг узды һәм язучының янартылган бюсты ачылды. 

12.30 сәгатьтә  Болгар район мәдәният йортында Абдулла Алишка  багышланган кичә һәм Алиш премияләрен тапшыру тантанасы башлана. Чарада  Спас муниципаль районы башлыгы Камил Әсгат улы Нугаев, Татарстан Язучылар берлеге рәисе Данил Хабибрахман улы Салихов, Татарстан Республикасы Мәгариф һәм Фән министрлыгы регионара хезмәттәшлек секторының әйдәп  баручы консультанты  Әлфия Әхәтова, Татарстан Язучылар берлеге әгъзалары, Алиш премиясе лауреатлары, Абдулла Алишның туганнары, мәктәп укучылары катнаша.

 

 

 

Бүген Тукай районы мәктәпләрендә татар язучылары катнашында әдәби-мәдәни очрашулар уза. Очрашуларда Татарстан Язучылар берлеге рәисе Данил Салихов, язучылар Разил Вәлиев, Ркаил Зәйдулла, Газинур Морат, Фәйрүзә Мөслимова, Рифә Рахман, Тәлгать Галиуллин, Факил Сафин, Рифат Җамал, Марсель Галиев, Рөстәм Галиуллин, Вахит Имамов, Ләбиб Лерон, Эльмира Шәрифуллина, композитор Риф Гатауллин, җырчы Гөлзада Сафиуллина һ.б. катнаша. Әдәби-мәдәни чаралар Чаллы шәһәренең «Энергетик» Мәдәният сараенда данлыклы татар шагыйре һәм журналист Фәннүр Сафинның тууына 70 ел тулуга багышланган  «Җырымда юатырмын» дип аталган әдәби -  музыкаль кичә белән тәмамланачак.  Башлана – 17 сәгатьтә

 

Фәннур Шәйхенур улы Сафин — татар шагыйре, журналист.

Ул 1948 елның 27 июнендә Татарстанның Минзәлә районы Күзкәй авылында туган. 1966 елда урта мәктәпне тәмамлагач, Түбән Кама төзелешенә китә һәм нефть-химия комбинатында өч елга якын слесарь булып эшли. 1969-1974 елларда Казан дәүләт университетының татар теле һәм әдәбияты бүлегендә укый, аны тәмамлаганнан соң, бераз вакыт Казан телестудиясендә редактор, аннары «Татарстан яшьләре» газетасы, «Ялкын», «Казан утлары» журналлары редакцияләрендә әдәби хезмәткәр вазифаларын башкара. 1983 елдан бирле ул – Татарстан Язучылар союзының Матур әдәбиятны пропагандалау бюросы хезмәткәре.

Фәннур Сафин матур әдәбиятка бик яшьли килеп, башлангыч мәктәптә укыганда ук беренче шигъри тәҗрибәләре белән “Ялкын” журналы һәм “Яшь ленинчы” газеталарында күренә башлый. Студентлык елларында иҗат иткән шигырьләре исә “Беренче карлыгачлар” (1970), “Юл башы” (1972) исемле күмәк җыентыкларда дөнья күрә.

Шагыйрьнең беренче мөстәкыйль китабы – “Кеше юлга чыкса” (1976) исемле җыентыгы “Җитмешенче еллар Корчагиннары” дигән Бөтенсоюз конкурсына куелып, җиңүчеләрнең берсе итеп таныла.

Ф. Сафин – нигездә лирик шагыйрь. Аның шигырьләре яшьлек романтикасы белән мул сугарылган була. Аның лирикасында халыкчанлык, беркадәр моңсулык һәм җорлык хас. Бу сыйфатлар аның “Сез кемнәр?”, “Тынлык” һәм “Күкчәчәк” исемле чираттагы җыентыкларына кергән поэма һәм шигырьләрендә дә ачык сиземләнә.

 

Чәршәмбе, 17 Октябрь 2018 16:19

Тынлык эчендәге зилзилә...

 


Өч сәгатьтән артык барган кичәдә тамашачыңны югалтмас өчен иҗатың нинди булырга тиеш? Шагыйрь Рәмис Аймәт­нең 50 яшь­ле­генә багышланган концерттан чыкканда, мөгаен, һәр­бер тамашачы үзенә әнә шул сорауны биргәндер. “Пирамида” күңел ачу комплексы шыгрым тулы иде һәм азагынача шулай калды да. Димәк, тамашачы ихласлыкка, хисле шигърияткә, җан­лы концертка сусаган.


Соңгы вакытта шагыйрь­ләрнең иҗат кичәләренә билетларны юнәтеп булмый. Шул ук вакытта кайбер җыр­чыларның, концертка йөр­миләр, дип зарланудан туктаганы юк. Димәк, тамашачы талымланган, кибәкне бодайдан аера башлаган икән. Шагыйрь әйтмешли, халык җан­га мунча эзли. Рәмис Ай­мәтнең шигъри компози­цияләрен исә Камал, Тинчурин театры артистлары сәх­нә­ләштерде. Алар аша ул халыкка үзен “айдан сынып төшкән ялгыз нур мин”, “тынлык эчендәге зилзилә” дип таныштырды. “Мин әле тумаган, ә инде арылган яшәп тә”, – дип сискәндерде. Аның иҗаты аша без татар теленең хушлашу сүзен дә ишеттек. Заманында ша­гыйрә Лена Шагыйрьҗан бу үзенчәлекне эләктереп алып, иҗатында заманга протест бар, шул ук вакытта романтик шагыйрь дә, дип әйткән булган икән.


Экраннар аша без туган авылы – Чүпрәле районының Мунчали авылы табигате, туган нигезе белән дә таныштык. Кайчандыр аның: “Мунчали – тарихи авыл. Районда беренче җидееллык мәктәп безнең авылда ачыла. Заманында Шәрәф Мөдәррис, Зәки Нури кебек танылган язучылар да безнең мәктәп­не тәмамлый”, – дип бик тәм­ләп сөйләгәне искә төште. Шунда ул беренче сыйныфка укырга барганын, укытучы апасының, кем булырга телисез, дип соравына, артист булам, дип җавап биргәнен дә әйткән иде. Артистлык, чыннан да, канында икән. Юкса концерт шулкадәр эчтәлекле, зәвыклы була алмас иде. Ә инде Айдар Галимов репертуарындагы “Син минем җанымның яртысы” дигән җырны да башкаргач, аның тумыштан артист булуына шик калмады.


Рәмис Аймәт – бик күп популяр җырлар авторы. Аның шигырьләренә ком­пози­тор Резедә Әхиярова егермәдән артык җыр һәм романс иҗат иткән. Композитор Илһам Байтирәк исә, Рәмис мине янә җыр жанрына кайтарды, рәхмәт аңа, дип сөйләде:


– Без аның белән бик матур җырлар иҗат иттек. Аннан мин эрерәк әсәрләргә алынып, дистә елга якын җыр жанрыннан читләшеп тордым. Рәмис юбилеена яңа җыр сорагач, берничәне иҗат иттем. Аның шигырь­ләре үзеннән-үзе көй сорап тора. Һәм бу көй берничә ноталы гына була алмый. Чөнки һәрбер әсәре фәлсәфи, ти­рән эчтәлекле.


Һәм менә шундый тирән мәгънәле җырларны Винера Ганиева, Резедә Галимова, Филүс Каһиров, Эльмира Кәлимуллина, Илшат Вәлиев, Раяз Фасыйхов, ИлСаф, Чулпан Йосыпова, җәмгысы ике дистәдән артык затлы җыр­чы тере тавышка башкарды. “Голос” проекты җиңүчесе Эльмира Кәлимуллина махсус кайткан, “Голос. Балалар” проекты җиңүчесе Сәйдә Мөхәммәтҗанова да чакырулы иде.


Мөгаен, күпләр аның тәү­ге җырларын искә тө­шереп утыргандыр. Әйтик, Илфат Дәүләтшин көй язган “Көзгә керәм” әсәрен. Бак­саң, әлеге композитор иҗа­тында бу – бердәнбер романс та икән әле. Аны бик озак еллар Зилә Сөнгатул­лина башкарган. Аймәтнең шигърияте композиторлар – Урал Рәшитов, Луиза Ба­тыр-Болгари, Оскар Усманов, Фәрит Хатыйпов, Марат Мухинны да тәэсир­ләндер­гән. Шулай итеп “Кө­тәм сине”, “Шомырт салкыннары”, “Нурлар чәчеп яшә, әнкәй” кебек матур җырлар туган. Кичәдә Рәмис Аймәт­нең популяр җырлары гына түгел, өр-яңалары да яңгы­рады. Шундыйлардан Илгиз Мө­хетдинов башкаруындагы “Җирсү” җыры булды. Автор бу җыр хакында менә ниләр сөйләде:


– Бу җыр еракларга китеп туган якларына озак кайта алмый йөргәннәргә багышлана. Хәер, хәзер мин үзем дә шулар рәтендә. Әни вафатыннан соң туган нигез ябылды, кайтулар сирәгәй­де. Җырның композиторы Ил­һам Байтирәк аны ташландык туган нигезенә кайткач җан әрнүе белән иҗат итте. 
Сәйдә Мөхәммәтҗанова башкарган “Китмә, җәй” (Луиза Батыр-Болгари) җырын да тамашачы тәүге тапкыр ишетте.


Рәмис Аймәтне юбилее белән Татарстан Язучылар берлеге рәисе Данил Салихов та котлады. Ул аңа, шигърият – аның яшәү рәвеше, дигән бәя бирде. Бу бәялә­мәне филология фәннәре докторы, профессор Дания Заһидуллина тулыландырды:


– Чын шагыйрьлек нәрсә белән билгеләнә? Чын шагыйрьне шигырь язучыдан аерып торучы критерий-бил­геләмә кайда ул? Бу со­рау­га мин, билгеле бер милли әдәбиятка яңалык алып килгән, шушы яңалык белән әдәбиятны үзгәрткән кеше, дип җавап бирер идем. Рә­мис Аймәт – татар әдәбия­тында үз юлын, үз язу рәве­шен, хәтта иҗат мәктәбен булдырган кеше. Рәмиснең ялкыны бәлки күзгә күрен­мидер, ләкин ул йөрәккә барып җитә, аңга үтеп керә һәм татар әдәбиятына укучыларны тарта.


Психолог Рамил Гарифуллин концерттан соң: “Эстрададан шулкадәр күңел бизгән иде, ә безнең шундый матур җырлар бар икән”, – дип гаҗәпләнүен яшермәде. Эс­траданы шундый затлы җыр­лар биләп алсын иде, дип теләде ул. Без дә шул теләктә калабыз.

(Гөлинә Гыймадова. “Ватаным Татарстан”)

 

Чәршәмбе, 17 Октябрь 2018 15:10

Хәтер исән...

Драматург Данил Салихов остазы Марсель Сәлимҗанов һәм Яңа бистә зиратында җирләнгән татар шәхесләренең каберләренә чәчәкләр салды. Тормышка юллама биргән остазлар яши-яши тагын да якын, кадерле алар. Тормышта нинди генә купшы вакыйгалар булмасын, рухи таяныч – алар хакында хәтер...

 

 

 

 

Сентябрь җитсә, кыбырсый баш­лыйм. Якташларым быел Татар әдәбияты һәм сәнгате көннәрен кайвакыттарак уздырыр, читтә, эш сәфәрен­дә калмаммы, һавалар аяз торырмы, дип борчылам. Шөкер, айның соңгы көннә­рендә кояш си­рәк күренсә дә, каләм әһелләренең мөслим­леләр белән күрешеп сөй­лә­шүләре быел да ихлас, эшлекле булды. Анда Казан, Чаллы, Түбән Кама һәм Әлмәт шәһәрләреннән килгән һәм бүген Мөслим җирендә яшәп иҗат итүче егермедән артык әдип катнашты. 

 
Әүвәл әхлак бозыла

 

Ел да әдәбият көннәренең төп чарасы – язучылар катнашында ”түгәрәк өстәл” үткәрү була иде. Быел да шулай уйлаганнар. Ни кызганыч, быел да, әдипләр күбрәк сөй­ләп, укытучыларга, мәдәният хез­мәт­кәрләренә тәкъдим­нә­рен җит­ке­рер­гә вакыт калмады. Күрәсең, алып баручының ”кызып киткән”­нәрне туктатырга, регламентны сак­лагыз, тәкъдимнәре­гезне генә әй­тегез, дияргә кыюлыгы җитмәде. Бу юлы оештыручылар ”Татар теле һәм әхлак” дигән теманы үзәккә куй­ган иде (дөрес, тора-бара кысалар киңәйде). Алып баручы: ”Әүвәл әхлак бозыла, аннан дин бетә, тора-бара халык үзе дә югала, дигән Гаяз Исхакый. Әхлак төшен­чә­се түбән тәгәрәгән вакытта хал­кы­бызның телен, гореф-га­дәт­лә­рен ничек сак­ларга?” – дип мәсьә­­ләне кабыргасы белән куйды. Шундук мисал итеп, кайберәүләр интим күренеш­ләр­не тасвирлауга бик зур урын би­рә, дип язучыларга дәгъва белдерде.

 

– Әдәбиятта тыелган тема юк. Хикмәт шунда: кайсы язучы ничек тасвирлый бит. Хәзер, бу ярый, теге ярамый, дип торсак, күп нәрсәне сызып атарга тиеш булабыз. Безгә кадәр дә натурализм белән шөгыль­ләнгәннәр. Кеше ашаучылар, фә­хишәлек турында да язганнар. Мәс­кәү телевидениесенең, Көнба­тыш­н­ың да йогынтысы бардыр. Кайбер телеканаллар көне-төне юрган астын, кемнәрнеңдер уйнаш­тан туганын ”яктырта”. Урыс әдә­биятын карагыз, ”Тын Дон”ны гына укыгыз... Акча заманында хатын-кызны яулап алу өчен нәрсә генә эшләмә­гәннәр?! Хәзер кабат акча хакимлек итә башлады. Акча нәрсә әйтә, шулай бара. Шуңа күрә мин ”Казан утлары” журналында басылган әсәр­ләр өчен оялмыйм, хурланмыйм. Журналыбыз заман белән бергә бара. Дөрес, без килгән кулъязма­ларның мәктәп укучылары укырлык җирләрен генә бастырабыз, – дип, быелгы Тукай премиясе лауреаты, прозаик Камил Кәри­мов бу тән­кыйть белән килешмәвен җит­керде.

 

Язучы Фәүзия Бәйрәмова исә, милли тарихыбызга, узмышыбызга керә башласаң, мәхәббәт, чишен­дерү мәшәкатьләре калмый; дәүлә­тен югалткан халыкларга, дәүләтле чакларын искә төшереп, горурланырлык, гыйбрәт алырлык итеп язарга кирәк; дөрес, минем әсәр­ләр­дә дә мәхәббәт бар, тик мин анда геройларымны җирдә аунатмадым, зөфәф кичәсендә алар аккош булып күккә күтәрелде, әдип символлар табарга тиеш, шуңа күрә язучы да ул, һәр язган җөмләбез өчен Аллаһ каршында җавап бирәсе бар. Шулай да мин бирегә телебезнең язмышы турында сөйләшербез дип килдем, дип сөйләшү темасын киңәйтергә тәкъ­дим итте. ”Әллә нәрсә турында я­з­саң да, укучың бетә икән, әсәрлә­реңнең китапханәдә, архивта гына калу куркынычы бар. Бүген төп мәсьәлә – ничек, нәрсә язасы түгел, тел мәсьәләсе. Бүген фронт сызыгы мәктәпләр аша үтә. Укытучылар, хакимият вәкилләре, милләт язмышы һәрберебезгә бәйле. Әгәр мәктәптә татар халкына, тарихыбызга, әдә­биятыбызга мәхәббәт уята аласыз икән, татар теле һәм әдәбияты укыту өчен бирелгән ике сәгатьтә дә күп мәгълүмат бирергә мөмкин. Гаиләдә татарча сөйләшеп кенә милли мәдәниятне, милли рухны саклап калып булмый, аның нигезен мәктәптә генә бирергә мөмкин”, – дип, татар мәктәпләрен, миллилегебезне сакларга, бер-беребезгә каты кагылмаска чакырды ул. 

 

Киләчәктә татарча әдәби әсәр­ләр язучылар булырмы дигәннән. Чаллы язучылар оешмасы рәисе, ”Көмеш кыңгырау” газетасы баш мөхәррире Факил Сафин бу җә­һәттән: ”Хәзер мәктәптә әдәби иҗат түгәрәкләре оештырган өчен акча түләнми, берәүнең дә бушка эшлисе килми. Моннан ун ел элек, ”Көмеш кыңгырау” газетасына эш­кә килгәндә, укучы балалардан хикәяләр, повестьлар, романнар килә иде. Без алардан өзекләр бас­тыра, шул укучыларны үзебезгә чакыра, мәктәпләренә бара идек. Хәзер балалардан бернәрсә килми дип әйтергә була. Татарстанда өч мең мәктәп бар. Бүген шуларның нибары 7-8еннән иҗат эше килә. Болай дәвам итсә, безгә алмаш булмаячак”, – дип бик тә күңелсез нә­тиҗәгә килүен сөйләде. Бу җәһәттә шагыйрь Газинур Морат: ”Без гомер буе ”Ялкын” журналын, ”Сабантуй” газетасын әдәби әсәрләр – шигырь-хикәяләр басылганы өчен көтеп алдык һәм укыдык. Бүген аларда әдәби әсәрләр басылмый диярлек. Мондый хәл чиновник­ларыбызның җавапсыз адымы аркасында булды”, – дип өстәде.

 

– Тел буенча мөшкел хәлгә төшүебезнең төрле сәбәпләре бардыр. Һәрхәлдә, моның бер сәбәбе – Татар иҗтимагый үзәгенең бүгенге хәле. Аларны ничек тә таркатырга тырыштылар, биналарыннан куып чыгардылар. Заманында без Мөс­лимдә ТИҮ бүлеген ачып ниләр генә эшләмәдек. Чаллы ТИҮе нинди актив иде! Шартнамәгә кул куелмаган очракта шул оешма күтәрелеп чыгарга тиеш булгандыр. Тик булмады. Димәк, үзебезне үзебез суйдык. Ул бит безнең милләт сакчысы иде, – дип аны район җирлегендә кабат оештырырга, туган телебезне сак­лау, милли үзаңыбызны уяту өчен ата-аналар белән эшләүне арттырырга, киңәйтергә, тел-әдәбиятны укыту методикасын гадиләште­рергә, дәресләрне мөмкин кадәр кызыклы итеп уздырырга тәкъдим итте үз чиратында Мөслимнең тере классигы Фоат Садриев.Татар мәктәбе дигәннән. ”Тү­гәрәк өстәл” эшендә катнашкан район башлыгы Рамил Муллинның: ”Ничек бүген физиканы татарча укытасың? Бүген физиканы татарча укытучылар әзерләнми. Инде хәзер әдәбиятыбызның матурлыгын аң­лата алырлык укытучылар да бетеп бара”, – дип чаң сугуы да урынлы, билгеле. Менә бит үз вакытында озак уйлап тормыйча Казан дәүләт педагогия институтын бетерү-кушу нинди нәтиҗәгә китерде. Хәзер байтак кына мәктәп­ләребез төгәл фәннәрне, бигрәк тә математика, физиканы татарча укытучы бел­геч­ләр таба алмый аптырый. ”Түгәрәк өстәл”дән соң бер укытучының яныма килеп зарлануы да истә калды. Мәктәп эшчән­леген тикшерергә килгән прокуратура хезмәткәре: ”Стенада ”татар” дигән сүз кычкырып тормаска тиеш. Нигә стенага гарәп хәрефләре белән язылган күрсәтмә материал элдегез?” – дип кисәтү ясаган икән. ”Шул чакта, Тукай шигыре бит бу, ул бит гарәп хәрефләрендә язган, дип әйтергә башым җитмәде”, – дип авыр сулады ул. 

 

Кайсы телдә пупалыйсыз?

 

Телебез, милләтебез язмышы турында сөйләшү кичен Зифа Басыйрова исемендәге район мәдә­ният йортында уздырылган әдә­бият һәм сәнгать кичәсендә дә, икенче көнне район үзәге мәк­тәпләрендә оештырылган укучы балалар белән очрашуларда да дәвам итте. Әйтик, кичә барышында сәхнә түреннән шагыйрә һәм журналист Шәмсия Җиһангирова залдагы әби-бабайларга: ”Оныкларыгыз белән кайсы телдә пупалыйсыз?” – дип мөрәҗәгать итте. Ни кызганыч, ”урысча” дип җавап кайтаручылар да аз булмады. 

 

– Көнбатыш илләрендә ”туган тел компетенциясе” дигән төшенчә бар. Әгәр укучы бала мәктәпне тәмамлаганда туган телендә укый-яза белми икән, аңа урта белем алуы турында өлгергәнлек аттестациясе бирелми. Ни кызганыч, илебез белем бирү системасында Болония кагыйдәләрен кабул итсә дә, бу таләп бездә урыс теленә генә карый. Әмма Көнбатыш илләрендә туган телебездә яза белмәвегезне белсәләр, сезгә икенче сортлы кеше итеп караячаклар, – дип кисәтте, үгетләде балаларны шагыйрь Зиннур Мансуров, гимназиядә очрашу вакытында. Язучы Нәбирә Гыйматдинова исә, күке ни өчен үз йомыркасын башка кошларның оясына сала, дип балаларны аптырашта калдырды. ”Күкене юкка гаеплиләр. Утырып бала чыгару өчен, аның тән температурасы җитми. Мондый фактларны белү өчен, мәктәптән тыш та белем алудан туктамагыз”, – дип китапханәләргә ешрак барырга, күбрәк китап укырга өндәде ул. Минем үземнән, язу өчен теманы ничек табасыз, дип кызыксынды гимназистлар. ”Тема аяк астында ята. Игътибарлы, кызыксынучан булырга гына кирәк. Әйтик, Казандагы Иске татар зиратына барасың, капка өстендә ат башы хәтле хәрефләр белән ”Улгәннәрнең кадерен бел...” дип язганнар. Күпме кеше күргән. Игътибар итүче юк: ”үлгәннәрнең” дип язылырга, беренче хәреф ”у” түгел, ”ү” булырга тиеш. Шуны тән­кыйтьләп чык”, – рәвешендәрәк берничә хилафлыкны бәян итәргә туры килде аларга. Сүз уңаеннан, әлеге хата әле дә төзәтелмәгән.

 

Без үз чиратыбызда укучылардан, сездә әдәби иҗат белән шө­гыльләнә, яза-сыза торганнар бармы соң, дип кызыксындык. Хәзер әллә ни актив каләм тибрәтүчеләр булмаса да, быел гимназияне тәмамлап киткән Метрәй авылы кызы Илүзә Кашапова Казанда укучы балалар арасында уздырыла торган ”Ак җилкән” хикәяләр конкурсында ике тапкыр, ”Илһам” конкурсында дүрт мәртәбә беренчелекне яулаган икән. Тик менә ул, остазлары көткәнчә, КФУның филология институтына түгел, Чаллыга, менеджментлык белгечлеге буенча укырга кергән. Бер караганда, каләм хакы белән генә тамак туйдыруы кыен бу вакытта заманчыл һөнәр алуы да яхшы. Күңелендә илһам уты сүнмәсә, язучылык дәрте борчып торса, әдәбиятта үзен күрсәтми калмас әле Илүзә!

 

Кояшлы Ык

 

Чәчкеч, тырма кебек авыл ху­җалыгы машиналарының яңа төр­ләрен җитештерүче ”Агромастер” ширкәте, ”Кояшлы Ык” паркы – Мөслимнең бренды, визит карточкасы хәзер. Бу юлы да каләм әһел­ләре Көнбатыш бакча-парк­ларын хәтерләтүче, ял итәргә уңай­лы булган ямьле Ык буен гизеп, ”Агромастер” ширкәтендәге авыл хуҗалыгы коралларын күреп хозурланды. Әле биредәге осталар яңа төр трактор, комбайн чыгару хыялы белән янып йөри. ”Ул комбайннарга исем бирергә кирәк булачак. Әйтик, ”Муслимагро” дип, атамагызда ”Мөслим” сүзен куллансагыз, бик тә урынлы булыр, шулай кулланылышка керер иде. Район исеме булгач, сезне гаепләргә бе­рәү дә җөрьәт итмәс. Ык буйларыгызны кемгә дә күрсәтеп мактанырга була. Районны этнотуризм маршрутына кертеп булмасмы?” – дигән тәкъ­дим­н­әр кертте анда Фәүзия Бәйрә­мова. Әүвәл ширкәттә 220 кеше эшли дисәләр дә, Сармандагы филиалларында тагын йөз кеше мәшгуль икән. ”Нигә читтә ачтыгыз? Үзегездә янә йөз кешегезгә эш урыны булыр иде”, – дип кызыксындык без. ”Югары квалификацияле кадрлар җит­ми бит”, – дип җаваплады осталар. Мөслим егетләрен укытырга җибә­реп, кирәкле белгечләр­не әзерләр­гә уйламыйсызмы дип сорамакчы идек тә, ширкәт җитәк­чесе Илгиз Исламов ялда булып чыкты.

 
Йомгак урынына

 

Сәет урманнарын җырга керт­кән шагыйрь Зөлфәтнең, авылда яшәп иҗат итүче мәшһүр язучыбыз Фоат Садриевның йорт диварларына бу нигездә талантлы әдиплә­ребез гомер итүе турында истәлек­ле элмә такта ачу тантаналары, прозаик Флүс Латыйфиның, шагыйрь Харрас Әюпнең каберләренә чәчәк салулар да – Татар әдәбияты һәм сәнгате көннәренең якты сәхи­фәләре булып истә калды.

 

Сабакташым Газинур Морат Казанга китеп барышлый, язмаңа, җанга якын ерак Мөслим, дип исем куя аласың дип тәкъдим иткән иде. Туган ягымны ошаткан, димәк. Шулай да сабакташымнан ишеткән икенче бер гыйбарә урынлырак булыр. Сәфәр барышында, телебез­нең киләчәге хакында сүз чыккач, Мөдәррис Әгъләмовның, һәр кеше­нең ак максаты, төп максаты булырга тиеш, дигән гыйбарәсен берничә тапкыр искә төшерде ул. Әйе, һәр кешенең, һәр халыкның ак максаты, төп максаты булырга тиеш. Як­таш­ларымның авылларны гөлбак­чага әйләндерергә, көнкү­реш шарт­ларын яхшыртырга тырышулары – күркәм эш. Шул ук вакытта туган телебезне кайгырту мөслим­леләрнең ак максаты булырга тиеш. Минемчә, моны тормышка ашыру­ның бер юлы – район үзәгендәге өч мәктәпнең һичьюгы берсен татар мәктәбенә әйләндерү.

(Рәшит Минһаю. “Ватаным Татарстан”,   /№ 149, 12.10.2018/)

 

Страница 10 из 128
Союз писателей РТ